
ــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
دیگرکسی نبود که دلم را ورق زند!
نه یک معلمی که دفتر مشقم قلم زند!
یک آفرین بنویسد... یا که یک به یک!
بر سطرسطر ضمیرم! خط غلط زند!
دیگر نه نور بود! نه فانوس و نه پنجره!
تو دیده ای کسی که به ویرانه در زند ؟
آنقدر چشمهای ترم غرق کوچه بود!
حتی نبود کفتری آنجا که پر زند !
پنداشتم که تمام است مرده ام
آخر نبود مسیحا ! تا که دم زند!
هیچم نماند! بجز درد و خا طره !
نی نای آن نداشت! که حرفی ز غم زند !
من کور گشته ام اینجا ! ستاره نیست!
مهتاب نیست! که فضایم سحر زند!
این ممکن است خدایا ز دور دست !
یک نرگسی بیاید و طر ح دگر زند!
پس زودتر که خدایا نمرده ام!
یک گل بهار میکند اینجا ! گر که سر زند!
یک گل بهار میکند اینجا ! گر که سر زند! ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ
شهادت شب حضرت زهرا ۲۰/۳/۸۵ ۰۰: ۰۲صبح
ـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــ